‍‍
کد خبر: ۷۳۰
تاریخ انتشار: ۰۳ ارديبهشت ۱۳۹۴ - ۱۰:۲۵
بازدید از صفحه اول |
نسخه چاپی
|
ارسال به دوستان
| ذخیره فایل |
جا دارد برخی مسئولین علاوه بر سعه‌ی صدر و تمایل ذاتی به رفع مشکلات سازمان تحت امر خود، کمی با شعارهای دولت – هر چند شعار باشند – تظاهر به همراهی نمایند تا حداقل مایه‌ی سرشکستگی شعارها و دولت نشوند
نقطه - علی‌رغم آن‌چه در شعارهای مسئولین بالارتبه و البته در کلام برخاسته از اعتقاد و توام با صداقت مسئولی مثل استاندار کرمان مبنی بر نقد مسئولین توسط رسانه‌ها و لزوم پاسخ‌گویی مسئولین به افکار عمومی مطرح می‌شود، در عمل این اتفاق چندان هم قابلیت اجرا ندارد.

هنوز چند روز از انتشار گسترده‌ی سخنان بالاترین مقام اجرایی استان و نماینده‌ی عالی دولت در پهناورترین استان کشور که افتخار داشتن بیشترین میزان نشریات محلی در بین استان‌های کشور را نیز با خود یدک می‌کشد، در رسانه‌های استان نگذشته، که سازمانی به بهانه‌ی تشویش افکار عمومی مدیر یک سایت خبری را وادار به ادای پاره‌ای توضیحات می‌کند.

ارائه‌ی سند و مدرک و مستندات دال بر صحت خبر منتشر شده از سوی سایت هر قدر به خوبی انجام پذیرد، باز خلاء قانونی این حق را به جناب مسئول می‌دهد تا رسانه‌ای را متهم به تشویش اذهان عمومی کند و بدتر از آن، انگشت اتهام امنیتی به سوی رسانه‌ دراز کند. اتهاماتی که برای یکی مصداق مشخصی در قانون وجود ندارد و برای دیگری، تشخیصش توسط عموم بسیار سخت است و توپ در زمین نهادهای انتظامی و امنیتی. این فشارها که با شعارهای دولت به شدت در ضدیت قرار دارند و به خوبی شعار! بودن ماهیت خود را آشکار می‌سازند، تنها کار را بر رسانه‌ها سخت نمی‌کنند، بلکه با به‌وجود آوردن دیوار آهنی به جای دیوار شیشه‌ای پیرامون یک سازمان، آن سازمان را از مزیت نقد و نظارت بیرونی محروم می‌کنند و می‌شود آن‌چه که این روزها در بسیاری از رسانه‌ها شاهدش هستیم. اخباری مبنی بر انواع و اقسام اختلاس، دزدزی، کلاه‌برداری، رانت‌خواری و ده‌ها فساد اداری که آمارش به شدت فزونی یافته، نشان از عدم وجود ناظر بیرونی یعنی رسانه، که چشم بینای مردم و مطالبه‌گر خواسته‌های آنان محسوب می‌شود، دارد.

بی‌شک سعه‌ی صدر بالای مسئولین تنها راه‌کار حل این مشکل نیست و تمایل درونی برخی مدیران برای اصلاح امور سازمان تحت امر خود و نیز اعتقاد واقعی به همراهی با رسانه‌ها، گام اول اصلاح مناسبات بین یک سازمان و یک رسانه است. ارتقاء دید مدیران به رسانه‌ها از یک وسیله‌ی مکمل روابط عمومی، به ابزاری برای نظارت و مطالبه نیز می‌تواند نقش بسیار مهمی در راستای هویت بخشی به فعالیت رسانه‌ای در خصوص سازمان‌های دولتی و خصوصی داشته باشد. تنها با این نوع نگاه است که رسانه در کنار سایر نهادهای نظارتی، اما در واقع از چشم مردم و نه مسئولین، به نظارت بر یک سازمان مبادرت می‌کند و به این وسیله نکات منفی موجود در یک سازمان نه از دید کارمندان دستگاه نظارتی که همیشه حامی سازمان خود هستند، که از دید مردمی که همیشه طرف‌حساب سازمان‌ها هستند، به خوبی منعکس می‌شود. این‌جاست که اعتقاد قلبی مدیر مبنی بر رفع یک مشکل خود را بروز می‌دهد؛ حال رفع این مشکل می‌تواند با دید مومنانه‌ی مدیر به صورت واقعی انجام پذیرد، و هم می‌تواند با دید منفی او چوبی شود لای چرخ رسانه؛ مانند آن‌چه اخیراً شاهدش بودیم.

مع‌الوصف، جا دارد برخی مسئولین علاوه بر سعه‌ی صدر و تمایل ذاتی به رفع مشکلات سازمان تحت امر خود، کمی با شعارهای دولت – هر چند شعار باشند – تظاهر به همراهی نمایند تا حداقل مایه‌ی سرشکستگی شعارها و دولت نشوند. بی‌گمان رسانه‌ها با انتشار برخی مطالب انتقادی به سازمان‌ها، گامی عملی برای ترویج امر به معروف و نهی از منکر برمی‌دارند و فریضه‌ای را زنده نگه می‌دارند که امروزه لزوم احیای آن، برای احیای جامعه، به مثابه‌ی لزوم وجود آب برای فردی عطشناک است.

والسلام علی من اتبع الهدی


ارسال نظر
نام:
ایمیل:
* نظر: