‍‍
کد خبر: ۱۰۴۸
تاریخ انتشار: ۱۶ اسفند ۱۳۹۶ - ۰۷:۲۳
بازدید از صفحه اول |
نسخه چاپی
|
ارسال به دوستان
| ذخیره فایل |
مطالعه کتاب باعث عمق بخشیدن به درک ما از تحولات سیاسی معاصر خواهد شد؛ خواندن آن را به همه توصیه می‌کنیم
نشریه الکترونیک نقطه/ فضای پر از تنش سال 88 یکی از نکاتش آشنایی نسل جدید و تجدیدخاطره نسل قدیم با سیدحسین موسوی خامنه ای(مشهور به میرحسین موسوی)بود. حال جالب خواهد بود او را خارج از هیجانات سیاسی بشناسیم. میرحسین کیست و با چه تفکر و عقیده ای مناصب حساس نظام را در دهه شصت قبضه کرد و از همه مهمتر چه کارنامه سیاسی و عملکردی از خود به جای گذاشت؟

نویسنده کتاب «آخرین نخست وزیر» خلا عدم نگارش کتاب پیرامون شخصیت میرحسین را به فراست دریافته و سعی نموده تا به فراخور توانایی اش آن را پر نماید.

نویسنده در مقدمه کتاب صراحتا به نبود منابع درباره زندگینامه پیش از انقلاب میرحسین اشاره و حتی بی پرده می نویسد هرچه بیشتر نسبت به سابقه انقلابی و مبارزاتی وی جست وجو کرده کمتر یافته است. اما آنجا که بررسی سابقه ی بعد از انقلاب میرحسین فرا می رسد به دلیل مسئولیت های حساس او در نظام وفور مطالب و تحلیل هاست که سرریز می شود و ورق بر می‌گردد.

عاری بودن مستندات پیش از انقلاب درباره میرحسین موسوی و عدم دسترسی به خود وی به دلیل حصر سبب شده تا نویسنده پیرامون ترسیم فضای فکری و اندیشه ای که میرحسین موسوی در آن رشد و نمو نموده به منابع دست دوم استناد نماید. اما هرچه باشد برآیند افکار و علایق او را در مدیرمسئولی روزنامه جمهوری اسلامی که چندسالی بر عهده وی بوده می بینیم و آن نقیصه رنگ می بازد و درستی تحلیل های نویسنده پیرامون علقه ها و سمت و سوی گرایش فکری او اینجاست که عیان می شود.

به نظر نگارنده این سطور نقطه قوت کتاب غور در فضای هیجانی و پر از التهاب دهه شصت است. تجدید خاطره با مواضع آن روز اهل سیاست (که امروز هم غالبا هستند) و اینکه چگونه عده ای به ناگاه از افکار سوسیالیستی و چپ خود به سمت لیبرالیسم و غرب 180 درجه تغییر جهت دادند(که شاید در تاریخ سیاسی دنیای معاصر این میزان دگردیسی و با این گستره از افراد کم نظیر باشد).

نسل جوان ما چه مقدار این اشخاص را می‌شناسد و از موضع گیری های سیاسی، اقتصادی و اجتماعی شان آگاهی دارد؟ شاید گفته شود این تغییرها روزامد کردن مواضع با توجه به شرایط زمانه است اما حقیقت چنین چرخش های ایدئولوژیکی آن هم در بین مدعیان انقلابی گری چیزی غیر از روزامدی مواضع است. بی گمان به راننده ای می ماند که در اتوبان در حال حرکت به ناگاه مسیر آمده را خلاف جهت برگردد.

جذابیت کتاب آنجا به اوج می رسد که در می یابیم میرحسین و همسرش سابقه اعتراض شان به تقلب در انتخابات به دهه پنجاه می رسد آنجا که زهرا رهنورد در کنار مسعود رجوی و... از طرف سازمان مجاهدین خلق کاندیدای انتخابات مجلس خبرگان قانون اساسی بوده و رای نمی آورد. پیروز آن انتخابات اکثرا کاندیداهای حزب جمهوری اسلامی و جامعه روحانیت مبارز بوده و روزنامه جمهوری اسلامی هم ارگان رسانه ای حزب به شمار می رفت. زهرا رهنورد با همسر خود در روزنامه جمهوری اسلامی مصاحبه می نماید و مدعی تقلب شده و برندگان انتخابات را به عدم داشتن بینش مکتب اسلام متهم می کند! جالبتر آنکه مجری انتخابات دولت موقت است که اعضای آن را نهضت آزادی و ملی گرایان تشکیل می داده اند یعنی در حقیقت جناح مقابل حزب پیروز!

از اشکالات تایپی کتاب بگذریم گاها در بعضی استنباط ها از مسائل،اشتباهاتی رخ داده و مثال آن صفحه 186 است که نویسنده کتاب هنگام مطالعه پرونده شهید آیت به دلیل نداشتن اطلاعات حقوقی، دستور قضایی صادره در پرونده را کاملا بر عکس متوجه شده و چون خشت اول نهد معمار کج تا ثریا رود دیوار کج.

دستور قاضی اینچنین است: «بدل پرونده به وزارت اطلاعات ارسال... و اصل آن مفتوحا بایگانی شود. » و برداشت نویسنده از دستور قاضی : «طبق این نامه پرونده اصلی شهید آیت که قطعا حاوی مشروح مذاکرات دستگیر شدگان، و... جهت پیگیری به وزارت اطلاعات ارسال شده است.» در حالی که منظور قاضی از عبارت «بدل پرونده»، تهیه رونوشت(کپی) از آن و ارسال به مرجع دیگر (که اینجا وزارت اطلاعات می باشد)بوده و اصل پرونده نزد مرجع قضایی(در اینجا دادگاه انقلاب) بایگانی شده است. البته اگر اوراق پرونده شهید آیت کم یا گم شده موضوعی دیگر است که نویسنده باید دقیق تر آن را بررسی می کرد.

زنجیره مطالب کتاب در یک بخش به ناگاه می گسلد و به موضوع غیرمرتبط داستان «حسن و محبوبه» می پردازد و چرا این زوج مورد علاقه دکتر علی شریعتی واقع شده اند و...

خواننده هنگام مطالعه از خود خواهد پرسید زندگی و زمانه میرحسین را چه به این داستان.

ایراد دیگر نویسنده نگاه یک‌سویه وی در چینش مصاحبه شوندگان است که بهانه دست مخالفین خواهد داد. احتمال دارد او را به نگاه حزبی و سیاسی متهم کنند درحالی که مصاحبه با بهزاد نبوی و امثال او که در قید حیات اند موجب تلطیف فضای یک‌سویه کتاب می شد و هنوز هم فرصت اصلاح در ویرایش ها بعدی کتاب هست.

از این دست موارد که بگذریم خواندن کتاب باعث عمق بخشیدن به درک ما از تحولات سیاسی معاصر خواهد شد و خواندن آن را توصیه می کنیم.


ارسال نظر
نام:
ایمیل:
* نظر: