‍‍
کد خبر: ۱۰۴۶
تاریخ انتشار: ۰۸ اسفند ۱۳۹۶ - ۰۷:۳۵
بازدید از صفحه اول |
نسخه چاپی
|
ارسال به دوستان
| ذخیره فایل |
من هم مثل خیلی از کرمانی‌ها توی ترافیک سنگین قبل و بعد از همین پُل ساده که تکنولوژی ساخت پُل را در کرمان به روز کرده گرفتار شده‌ام.
نشریه الکترونیک نقطه/ اولین پُل از مجموعه پروژه‌های عمرانی شهر کرمان که قرار بود کرمان را شبیه کارت پستال‌ها کند[1] و در نهایت کرمان کلان‌شهر بشود، به بهره برداری رسید. حالا همین اولین، تا تکمیل شود، راه درازی پیش روی خود دارد؛ آسفالت و تعریض و زیباسازی و...

و حالا همین اولین، خیلی بعدتر از زمانی که قرار بود، به بهره برداری رسیده. جای شکرش باقی است که مثل پروژه‌ی میدان آزادی شمارش‌گر معکوس نداشت تا ماه‌ها قبل از صفر شدن شماره‌ها، به صورت ناگهانی حذف شود.[2]

این پُل، مثل کل پروژه‌های عمرانی شهر، موافقینی دارد و مخالفینی. موافقینی که هر منتقدی را ایراد گیرنده می‌داند و برایشان کاریکاتور بازنشر می‌دهد توی گروه‌های مختلف تا بگوید منتقدین فقط بلندند غُر و نِق[3] بزنند. مخالفینی که از استاندار گرفته تا قوه‌ی قضائیه، همه را مسئول می‌دانند[4] و حتی یکی منتظر است آدم عاقلی بیاید که این پُل را خراب کند در آینده.[5]

نگارنده اما هم موافق است، هم مخالف. من هم مثل خیلی از کرمانی‌ها توی ترافیک سنگین قبل و بعد از همین پُل ساده که تکنولوژی ساخت پُل را در کرمان به روز کرده گرفتار شده‌ام. هیچ کس نمی‌تواند ادعا کند در دو سال و نیم گذشته[6] که این پُل در حال ساخت بوده و صد البته زمان خیلی زیادی است برای قرارگاه پُرادعای سازندگی خاتم، خاک سنگین کرمان را درون ریه‌هایش فرو نبرده. هیچ کس نیست که صبح، یا ظهر، یا غروب، از این چهارراه قصد عبور داشته، اما در فاصله ی طولانی بین چراغ‌ قرمزهای پی در پی، نگران مصرف زیاد بنزین نشده و در همان حال، نگاهی به گوشی‌اش نینداخته. من هم مثل خیلی‌های دیگر رفتن به مسیر دورتر را ترجیح دادم، و گذاشتم برخی مغازه داران اطراف چهارراه که همیشه ازشان خرید می‌کردم، آرام باشند در مغازه‌های خلوت‌شان.

اما چه می‌شود کرد؟! راهی است که باید رفت. موافق یا مخالف، اکنون همگی پا در مسیری گذاشته‌ایم که راه برگشت ندارد. پُل که اِلمان وسط میدان آزادی نیست، که بخواهند شبانه بگذارندش روی کامیون و ببرندش به نیست آباد. بعد هم روزنامه‌ها پیگیرش شوند و جواب بشنوند محفوظ است و بعدتر، برایش فراخوان مسابقه‌ی طراحی بین‌المللی[7] بگذارند و بعد...

میلیاردها تومان پول نازنین از عوارض و مالیات این مردم گرفته تا پولی که شاید می‌بایست خرج کاری و جایی دیگر بشود، ریخته به پای این پروژه‌ها و باید به پای‌شان صبور بود. صبور بود تا پُل‌های دیگری ترافیک سنگین این قسمت شهر را به دوش بکشند.

هنوز هم صبوری می‌کنیم و البته با اعجاب، به کار قرارگاهی می‌نگریم که یک پُل چند کیلومتری را در یک سال تهران می‌سازد، اما یک پل چند صد متری در کرمان، دو نیم سال زمان می‌برد. هنوز هم صبوری می‌کنیم تا به وعده‌ی ورود دستگاه قضایی در این مسئله عمل شود و پیگیر طولانی شدن ساخت این پروژه‌ها که اولین‌شان با تاخیر زیاد به بهره برداری رسیده و تا بهره برداری از بقیه، طبق آن‌چه دارد از مقابل چشمان‌ما می‌گذرد، بشوند. خسارت وارده به وقت و مال و تجارت و عمر و حتی سلامت جسمی و روانی این مردم چگونه باید جبران شود؟

و صد البته نه منتقدین نِق‌نِقو هستند و نه موافقین، چشم بر ایرادات آن بسته‌اند.



عکس/ ایسنا- ابوذر احمدی زاده
ارسال نظر
نظرات بینندگان
غیر قابل انتشار: ۰
انتشار یافته: ۱
یک شهروند
|
Iran, Islamic Republic of
|
۲۳:۱۴ - ۱۳۹۶/۱۲/۰۸
0
0
امشب روی پل باغملی بودم
خیلی خوب بود
از شریعتی و زیر پل عبور کردم
تقاطع شریعتی باغملی بدون چراغ قرمز تجربه لذت بخشی بود
نام:
ایمیل:
* نظر: